Al mijn leven lang hou ik van dingen regelen en organiseren, mensen samenbrengen en anderen ondersteunen in hun werk en leven.

Deze foto’s en bedrijfsmagazines vond ik een tijdje terug bij het opruimen. Ze stammen uit de periode waarin ik mijn eerste stappen op de arbeidsmarkt zette. Eerst als stagiair vanuit mijn opleiding Arbeids- en Organisatie Psychologie op de afdeling Marketingopleidingen bij IBM, en daarna als consultant International Assignments, bij IBM en daarna bij ingenieursbureau Fluor Daniel.

Tijdens mijn stage richtte ik het StageNetwerk op (en nee, dat had niets te maken met mijn stage zelf), zodat stagiairs op de verschillende locaties informatie konden delen, van elkaar konden leren en konden samenwerken als dat handig was. Een online database en een offline netwerk. 

En oh, wat hebben we daarbij ook leuke dingen georganiseerd… Verschillende symposia met interessante sprekers over persoonlijke ontwikkeling, gezellige uitjes, etentjes, weekendjes met een groep… Het heeft me zelfs een vakantie naar een (Nederlandse) stagiair in Parijs opgeleverd om daar de stad te zien door de ogen van een ‘local’.

Na mijn stage rolde ik door… eerst bij IBM en daarna bij Fluor Daniel. Ik regelde alles en nog meer voor expats. Zowel voor de Nederlandse werknemers die voor een paar maanden of een paar jaar naar het buitenland gingen, als voor de buitenlanders die in Nederland kwamen werken. Huisvesting, scholen voor de kinderen, rijlessen, taalcursussen, verblijfs- en werkvergunningen, noem maar op. 

Oh wat was dat een mooie tijd. Ik heb zulke leuke mensen ontmoet en veel geleerd. Met tripjes naar mijn collega’s iin de buurt van Londen (om te overleggen en beleid te ontwikkelen) of naar nieuwe locaties waar een project zou gaan starten (om contact te leggen met ambassades, huisbazen en meer) zoals Leipzig of Bratislava, met dankbare expats die cadeautjes vanuit hun thuisland meenamen omdat ik ‘zo goed voor hen zorgde’.

Maar ook met veel overuren en eenzaamheid… Dat was de andere kant van de medaille. Want ik was de enige bij het bedrijf in Nederland (ook al viel ik onder de afdeling HR en had ik collega’s in het buitenland) die dit specifieke werk deed. Dus tja, ik ‘moest’ ook wel eens in het weekend of in de avond er op uit om brandjes te blussen. En het vooral in m’n eentje doen… 

En dus… besloot ik op een gegeven moment mijn baan op te zeggen en opnieuw te beginnen. Maar deze prachtige tijd… kan niemand mij meer afnemen.

Deze jaren hebben een flinke basis gelegd voor mijn ontwikkeling als ‘ondernemer’. Toen al was ik ondernemer, ook al was dat in loondienst. Ook in de banen daarna had ik ‘mijn eigen toko’, deelde ik mijn eigen agenda in, plande mijn eigen werkzaamheden en werkte ik regelmatig vanuit huis.

Ik weet nu dat mijn ondernemersdrang en de wens om vrijheid in mijn werk en leven te ervaren, toen al in me zaten. Al had ik dat nog niet zo door, ik wilde gewoon een leuke baan en ‘met mensen werken’.

Ik heb enorm veel geleerd, en mijzelf leren goed kennen. Talenten die ik nu herken, heb ik destijds flink kunnen ontwikkelen. En ja, ik ben ook regelmatig tegen mijn eigen grenzen aangelopen (en er overheen gegaan). Een mens blijft leren, nietwaar? Over die talenten in een andere blog meer…

 

Kijk jij wel eens terug op je loopbaan?
Herken je dan de weg die je hebt afgelegd, om te komen waar je nu bent?
Zo belangrijk om af en toe terug te kijken… en in de woorden van Steve Jobs ‘connecting the dots’. 

 

 

 

Pin It on Pinterest

Share This